İsa Mesih’in göğe yükseliş bayramı, paskalyadan 40 gün sonra kutlanır (bkz. Havarilerin İşleri 1:3). Bayramın kendisi, İsa’nın Dirilişinden sonraki kırkıncı günde öğrencilerini Zeytindağı’na götürüp onları takdis ettikten ve Kutsal Ruh vaadinin gerçekleşmesini beklemelerini istedikten sonra göğe yükselişini anar. İsa Mesih’in göğe yükselmesi de, Kutsal Ruh’un havarilere inmesinin, yani Pentekost gününün, zeminini hazırlar. Bu yazıda Hristiyan imanına göre İsa Mesih’in göğe yükselmesindeki önemini açıklayacağım.
Peder’in sağ eli güç ve yetki eşitliğini ifade eder. Mesih’in her zaman uluhiyetinde Peder’le eşit olduğu Hristiyan inancının temel inançlarından birisidir, yani bir Hristiyan için İsa Mesih ebediyen Peder’in sağ elindedir (tabii bunu mecazi bir şekilde anlarız, çünkü Allah’ın cisimden öte bir varlıktır). İsa Mesih’in Peder’in sağına yükselmesi de bunu belirtir.
Ancak Mesih sadece İlahi olduğunu göstermek için göğe yükselmedi, kurtuluşumuz için aldığı bedeniyle Peder’in sağına yükselmiş olması, anlamı pek de mühim olan bir olayın belirtisidir. Zira İsa Mesih ilahi doğası gereği ne ise, lütufla O’nun gibi olmamız için bizi göğe yani Peder’in sağına yükseltir, bu göğe yükseliş de Grekcesi “Theosis” olan İlahlaşma’dır: “İmdi eğer Mesih ile kıyam ettinizse, yukarıda olan şeyleri arayın; orada Mesih Allahın sağında oturmuştur.” (Koloseliler 3:1). Bu konuda yanlış anlaşılmamak amacıyla da şunu söylemek gerekir ki insanın ilahlaşması, onun Allah olması anlamında değildir ki bu çok büyük bir günahtır ve şirktir. Bahsettiğimiz olay, insanın başlangıçta sahip olduğu ve asli günahla kaybettiği lütuf ve ilahi yaşamın geri kazanılmasıdır (bkz. Hristiyan İnancında Yaratılış ve Günah Nedir?).
Böylece Allah, düşmüş meleklerin yerini alan melekler ve Azizler olan İlahi konseyindeki ilahlar arasında hüküm sürer: “ALLAH’IN cemaatinde Allah durur; İlâhlar arasında hükmeder” (Mezmur 82:1). Azizler, Allah’ın hükümdarlık sürdüğü konseyinde bizim için şefaat eylerler ve dualarıyla savunurlar, çünkü Mesih sadece Kendisi göğe yükselmemiştir, aynı zamanda Peder’e benzememiz ve O’nun kadar mükemmel olabilmemiz için bizi Peder’e yükseltmiştir: “Bundan dolayı, semavî Babanız kâmil olduğu gibi, siz de kâmil olun” (Matta 5:48).